![\"\"](\"https:\/\/erfgoedviersprong.be\/cyrcus\/wp-content\/uploads\/sites\/6\/2023\/04\/idcfcd208495d565ef66e7dff9f98764daoriginal-25-1.jpg\")
<\/a>Bij het krieken van de dag zijn de eerste circusmensen al hard aan het werk<\/strong>. Toen dieren<\/strong> nog een belangrijke plek hadden in het circus was hun dagelijkse verzorging prioritair. En dat ging ver. In het Tiroler Circus<\/strong> van de familie Malter (1960-72) was de eerste dagtaak van de kinderen de dieren te eten geven. Boterhammen met confituur smeren voor de apen en groenten snijden voor de olifanten. Pas wanneer die taak rond was, konden ze zelf ontbijten.<\/p>\n\n\n\n Wat met hun onderwijs?<\/strong> In de 19e eeuw gingen weinig circuskinderen naar school. Wat de ouders belangrijk vonden om te leren, brachten ze hun kinderen zelf bij, maar de meeste tijd ging naar het circus. Dat veranderde met de invoering van de leerplicht <\/strong>in 1901. Kinderen moesten leren schrijven en rekenen, op school, tussen hun 6 en 12 jaar. <\/p>\n\n\n\n Alleen, als je niet op \u00e9\u00e9n vaste plek blijft, hoe doe je dat dan?<\/strong> Veel kinderen kregen thuis les van de ouders of van iemand uit het gezelschap. Grote circussen organiseerden een eigen school met meereizende leraren. Als dat niet kon, gingen de kinderen van de ene naar de andere school, op de plek waar ze op dat moment stonden. Tijdens de winterstop kon je als kind langer op \u00e9\u00e9n school blijven. Toen het Wiener Circus<\/strong> in Gentbrugge op het winterkwartier stond, gingen de kinderen van Ulrich Malter bijvoorbeeld naar school in Melle<\/strong>. Later gingen veel kinderen naar het internaat voor circus-, kermis- en schipperskinderen.<\/p>\n\n\n\n Rondtrekken met een circus? Dat betekent veel opzetten- en afbreken<\/strong>. Een circus is een geoliede machine. Iedereen heeft er meerdere taken en rollen, voor en achter de schermen. Het 25-koppige team van het Wiener Circus<\/strong> is zo\u2019n geoliede machine. Na de laatste voorstelling breken ze in amper anderhalf uur tijd de hele tent af en laden ze het op de vrachtwagens. De mannen ontfermen zich over de tent zelf, terwijl de vrouwen de rekwisieten en de stoelen opladen. Elk tentonderdeel en rekwisiet heeft een exacte plaats, tot op de centimeter. Enkel met een sterke samenwerking, duidelijke taakverdeling en goede organisatie is dit zo vlot te realiseren.<\/p>\n\n\n\n Wat met het transport? <\/strong>De manier van rondtrekken veranderde door de tijd. De eerste gezelschappen trokken rond met paard en kar<\/strong>. Iedereen had zijn eigen woonwagen. Daarnaast waren er karren met materiaal en karren met dieren. Het was een lange karavaan die door de stad trok. Met de opkomst van de auto<\/strong> vervingen de gemotoriseerde woonwagens de paarden. Naast de auto vervoerden ze het materiaal en de dieren via circustreinen<\/strong>. Later maakten ze gebruik van omgebouwde vrachtwagens<\/strong> en Amerikaanse trucks met vrolijke lichten. De wagens waren altijd opvallend aangekleed en op elke wagen stond de naam van het circus. Bij het binnenrijden van een dorp\/stad maakten de artiesten veel show. Het was de ultieme kans om te laten horen dat ze er waren. Een rijdende reclamestoet<\/strong>. <\/p>\n\n\n\n In het Tiroler Circus (1960-1972) van de Malter familie was \u00e9\u00e9n camion de keuken, \u00e9\u00e9n de salon, de slaapkamer van de ouders en van de kinderen waren in een andere wagen. <\/p>\n\n\n\n Doordat het leven onderweg niet makkelijk was, konden circusartiesten gelukkig wel rekenen op de ondersteuning van de kapucijnen voor aalmoezen, wekelijkse missen, doopsels, enzovoort.<\/strong> <\/p>\n\n\nRondtrekken met een circus?<\/h2>\n\n\n\n
<\/a>
.<\/figcaption><\/figure><\/li><\/a><\/a><\/a><\/a><\/a>